Με τις πρώτες νότες ήρθε στο μυαλό το εξώφυλλο, το πλαστικό του κάλυμμα, η μυρωδιά απ’ τα χρόνια και τη χρήση ποτισμένη πάνω τους. Καπνίλα, κλεισούρα. Η ξεκούραση τώρα ποια μαζί με τους υπόλοιπους δίσκους στις σοφίτα.
Ήρθαν παιδικές, εφηβικές εικόνες, μυρωδιές μ’ ένα άκουσμα, μια δυο στροφές μόνο. Ήρθε και η μνήμη της ανακάλυψης. Αγοράζαμε ένα δίσκο και διαβάζαμε τα πάντα, μέχρι και το σήμα της παραγωγής και τις ημερομηνίες. Ότι υπήρχε και δεν υπήρχε, η αγορά δίσκου ήταν, αν όχι σαν ανάγνωση βιβλίου, σίγουρα σαν ανάγνωση άρθρου, που κάτι ανακάλυπτες.
Κι όλα αυτά ήρθαν μόνο με δυο στροφές.
Μεγάλος ‘’αλήτης’’ ο χρόνος, κι ο Ιβάν Πετρόβιτς Πάβλοφ.
β.ψ.
Σχόλια