Ο πόνος μας κάνει σκληρούς, μαλακούς, μαλθακούς, γονατιστούς, σκεπτικούς, απαισιόδοξους, αισιόδοξους, μικρούς, μεγάλους, έξυπνους, αδαείς.
Ο πόνος μας κοιμίζει, μας ξυπνά, μας διαλύει, μας ενώνει, μας ταξιδεύει, μας ομορφαίνει, μας ασχημαίνει, μας πάει, μας φέρνει, μας ισιώνει, μας στραβώνει, μας τεντώνει, μας αγριεύει, μας ηρεμεί.
Είναι γκάζι, είναι φρένο. Είναι φίλος, είναι εχθρός. Είναι επιβλητικός, καθηλωτικός, καθοριστικός, Είναι καθολικός, είναι ορθόδοξος, είναι ανορθόδοξος. Είναι σκέψεις. Είναι χρόνος και ταυτόχρονα άχρονος. Είναι άπειρος, συμπαντικός, σημαντικός. Ειναι έκφραση.
Έχει τη δική του αρχή και τη δική του λήξη. Έχει τους δικούς του κανόνες, τα δικά του όρια, όσο κι αν αντιστέκεσαι, κάποια στιγμή αναγκάζεσαι να τα ακολουθήσεις.
Καταγράφοντας ένα μικρό κομμάτι του, σε ένα από τα διαλείμματά του.
β.ψ.

Σχόλια