Ότι κι αν λέμε οι κύκλοι πάντα έχουν μια τάση, ίσως στην σκέψη να δηλώνουν κίνηση, επανάληψη, αυτό ορίζει η ίδια η φύση τους. Σχηματικά αν το δούμε ο κύκλος είναι ροή συνεχόμενης κίνησης. Λόγω κατασκευής αυτή είναι η φύση της φοράς τους, δηλώνοντας επαναληπτικότητα. Ακόμα και πάνω στην περίμετρό του κύκλου αν σταθεί κάποιος ή κάτι σταθερό η τάση της κίνησης είναι ο κύκλος. Δεν έχει σημασία το μπροστά ή το πίσω η κατεύθυνση δηλαδή. Μπορεί αυτό να ακούγεται φιλοσοφικό. Όμως, αν το μεταφέρουμε στην ζωή η ίδια εκδηλώνεται κυκλικά.
Ο κύκλος δεν κλείνει, απλά υπάρχει και ορίζει το πέρασμα ή τα περάσματα, το επίπεδο από το ένα στο άλλο και άλλα. Ο κύκλος πάντα είναι πέρασμα και αυτό νοιώθω να ‘ναι νομοτελειακή κατάσταση. Στο σώμα μας το αίμα κάνει κύκλους και δίνει ζωή, διατηρεί την ζωή. Ο κύκλος δεν κλείνει, αλλάζει επίπεδο μέσα από την πορεία που διανύουμε. Αυτό φαίνεται ακατανόητο και δύσκολο, όμως απλώς μετακινείται ανάλογα με την ανάγκη της στιγμής. Εμείς είμαστε ο κύκλος.
Σκέψεις μετά από το Haidou Trail Party.
Βγήκε με πολύ κόπο και πολύ πόνο, μ’ ακολουθεί ο πόνος τους τελευταίους μήνες σταθερά και έντονα. Εκεί που νοιώθεις ακίνητος, βλέπεις ότι έφτασες την γραμμή του τερματισμού και κατανοείς την κίνηση τελικά. Πόσα έχει να διδάξει ο κύκλος του πόνου και πόσα έχουμε να ανακαλύψουμε.
Το μοναδικό σημείο που δεν ένοιωσα πόνο το περασμένο Σάββατο ήταν όταν βγήκα εκτός διαδρομής για περίπου 20’. Δεν σταμάτησε ο πόνος όταν κατάλαβα ότι χάθηκα, αλλά κατάλαβα ότι χάθηκα γιατί σταμάτησε ο πόνος. Η σκέψη καθάρισε και ένοιωσα την διαδρομή και την φύση καλύτερα.
Ο κύκλος, ο πόνος κι η λάσπη.
Δεν θα γίνει λάσπη αν δεν πέσει καθαρό νερό, δεν θα πονέσεις αν δεν κινηθείς, αν δεν συνεχίσεις το κύκλο σου, αν δεν περάσεις ακόμα έναν κύκλο, ακόμα ένα άλλο επίπεδο, αν δεν δεις το κύκλο σαν ένα είδος φακού μεγεθυντικού που εσύ δημιουργείς και βλέπεις τα πράγματα με απόσταση.
Ίσως πολλά να ακούγονται ''μπερδευτικά''. Ο αγώνας είναι ισάξιος των άλλων δύο της οικογένειας Rout. Δύσκολο 24άρι, ιδιαίτερος αγώνας και δεν νοιώθω να αποτυπώνει αυτό το ''ιδιαίτερα'' την γενική αλήθεια, αλλά την προσωπική μεγεθυντική δημιουργία μέσα από το δικό μου βίωμα.
Η λάσπη (που 'χε μπόλικη προχθές) λερώνει και χτίζει όμως, ο πόνος ακινητοποιεί ή δείχνει τον δρόμο της δράσης....
Κι ο κύκλος υπάρχει και υπάρχουμε....
β.ψ.
Σχόλια